Martin Scorsese'nin 1977 yapımı 'New York, New York' filmi, geleneksel Hollywood müzikal formunu, kendine özgü gerçekçi ve karakter odaklı anlatımıyla harmanlayan iddialı bir yapımdır. II. Dünya Savaşı'nın bitişini kutlayan VJ Günü'nde başlayan hikaye, kibirli ve hırslı caz saksafoncusu Jimmy Doyle (Robert De Niro) ile yetenekli ve iyimser şarkıcı Francine Evans (Liza Minnelli) arasındaki fırtınalı ilişkiyi merkezine alır. Çift, aşklarını yaşarken bir yandan da Big Band'lerin ve swing'in altın çağında, New York'un parlak ve rekabetçi müzik sahnesinde kendi kariyerlerini inşa etmeye çalışır.

Film, sadece bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda sanatçı olmanın, tutkuyla bağlanmanın ve bireysel hayallerin ilişkiler üzerindeki yıkıcı etkilerinin derinlemesine bir portresidir. Robert De Niro, hırsları ve güvensizlikleriyle sevimliliği zor bir karakteri canlandırırken, Liza Minnelli ise hem kırılgan hem de güçlü Francine rolüyle ekrana unutulmaz bir enerji ve duygu yüklüyor. Özellikle Minnelli'nin performansı ve seslendirdiği şarkılar (başta tema şarkısı 'New York, New York') filmin bel kemiğini oluşturuyor.

Scorsese'nin yönetmenliği, dönemin atmosferini muazzam bir prodüksiyon tasarımı, kostümler ve görüntü yönetimiyle yeniden yaratırken, uzun metraj süresi ilişkinin tüm iniş çıkışlarını ve karakter gelişimlerini detaylıca işlemeye olanak tanıyor. Müzikallerin coşkusu ile dramın sert gerçekliğini birleştiren bu film, geleneksel mutlu son beklentilerini sorgulayarak izleyiciyi düşündürüyor. 'New York, New York', görkemli müzik sahneleri, güçlü oyunculukları ve sanat ile aşk arasındaki çatışmayı işleyen dokunaklı öyküsüyle izlenmeyi hak eden bir klasik. Müzik ve sinema tutkunlarının kaçırmaması gereken, zamansız bir Scorsese eseri.